Մթնշաղ է շուրջս:

Դիմացս անտառածածկ, կանաչ սարեր են երևում. գեղեցիկ են, իրենց գիրկը կանչող:

Որոշում եմ սլանալ դեպի գագաթները:

Փոքր-ինչ թափ եմ առնում և կտրվում գետնից:

Բոլորովին չեմ զարմանում, այլ ուրախ եմ, որ այսպես հեշտ կարող եմ թռչել, սավառնել:

Շատ հաճելի բան է՝ ի ծնե մարդուն տրված:

Ահա հասնում եմ գագաթներից մեկին, իջնում այնտեղ:

Հեռվում լայնարձակ դաշտեր են երևում, տեղ-տեղ գյուղեր կան փռված:

Որոշում եմ օդով մի փոքր զբոսնել:

Մոտենում եմ գյուղերից մեկին և իջնում գյուղամիջում:

Այստեղ տարեց մարդիկ կան նստած, խաղաղ զրույց են անում իրար հետ:

Ակնհայտորեն իմ հայտնվելը նրանց դուր չի գալիս, սպառնալից նայում են դեպի իմ կողմը: Հավանաբար ինչ-որ բան այնպես չեմ արել. հավանաբար երկնքից գյուղամեջ իջնելը անթույլատրելի արարք ու մեղք է համարվում, իսկ ես՝ դա չգիտեի:

Տարեց մարդկանցից մեկը ելնում է տեղից և քայլում դեպի ինձ:

Աչքերից լավ բան չեմ գուշակում:

Նորից թափ եմ առնում և թռչում դեպի վեր՝ փորձելով հեռանալ:

Մարդը վազում է իմ հետևից. հաստատ որոշել է բռնել ինձ:

Թռչում եմ դեպի բլուրների կողմը:

Մարդը հետ չի մնում ինձնից. հեշտորեմ վազում է բլուրներն ի վեր, անցնում ձորակները: Մեր հեռավորությունը ո՛չ ավելանում է, ո՛չ էլ պակասում:

Ա՜յ քեզ բան… այդ ի՞նչ զորություն կա այդ մարդու մեջ, որ բոլորովին չի հոգնում: Լավ է, որ գոնե թռչել չի կարողանում կամ գլխի չի ընկնում, որ կարող է և թռչել: Ի՞նչ մի դժվար բան կա դրանում:

Մի տեղ պետք է ցած իջնե՞մ, թե չէ: Իսկ մարդը՝ կպած գալիս է: Ինչպե՞ս ազատվեմ այս հետապնդումից:

Գուցե ցած իջնեմ ու բարիշե՞նք: Բայց չէ՛… մարդը, քանի գնում, այնքան զայրագնած է երևում ու անզիջում: Հաստատ որոշել է վերջս տալ…

Որոշում եմ խորամանկ քայլ անել: Սավառնում եմ դեպի Արարատի կողմը: Գուցե մարդը դեմ առնի սահմանին ու կանգնի՞: Դա՛ է իմ վերջին հույսը…

Եվ իրոք, հենց այդպես էլ լինում է: Մարդը վերջապես կանգ է առնում փշալարերի մոտ և սպառնագին բռունցք թափահարում իմ կողմը՝ ևս մի անթույլատրելի խախտում անելուս համար:

Հասնում եմ Արարատի գագաթին և թեթև վայրէջք կատարում այնտեղ:

Վերջապես պրծա՛ տհաճ հետապնդումից:

Տե՜ր աստված, ի՜նչ հրաշալի տեսարան է բացվել իմ առաջ…

Որքա՜ն խաղաղություն կա, որքա՜ն անդորր…

Իսկ գյուղերը հեռվում հանգիստ քուն են մտել: